Een droom

Ik volg het met rode zigzag stenen aangelegd pad. Het is een breed pad. Alles aan deze omgeving is groot. Ik voel me klein. Aan beide kanten zie ik verschillende tinten groen. Struiken en bomen. Als ik goed kijk, zie ik achter al het groen verschillende kleuren en vormen van huizen, grote en kleine hekken. Ik loop door en probeer het huis te vinden waar ik moet zijn. Het pad lijkt oneindig. Verderop zie ik aan mijn rechterkant een houten hek versierd met vlinderdecoraties. Ik kan er overheen kijken en zie een stenen zeemeerminnenfontein in de voortuin. Hier moet ik zijn. Het huis is gebouwd in cottagestijl, knus en niet te groot. Ik hoor geneurie in de achtertuin. Ik loop langs het huis naar de achterkant. Daar zit ze met haar rug tegen de bloesemboom. Blootvoets met enkelbelletjes. Ze kijkt naar me op en glimlacht. Zoveel rust straalt ze uit. Ik ga tegenover haar zitten in kleermakerszit. Hoe doen we dit?

Sluit vriendschap met je angsten.
Sleep je onzekerheden mee over de valkuilen.

Vertrouw op je kennen en kunnen.
Laat niets komen tussen jou en je creaties.

Accepteer jezelf.
Laat jezelf zien.

De juiste mensen komen naar je toe en blijven.
Blijf bij jezelf en je bouwt een wereld van je dromen om je heen.

Ik blijf nog heel even zitten. Ik doe mijn ogen dicht en geniet van het gezang van de vogels. Wanneer ik mijn ogen opendoe, is ze weg. Ik loop langzaam terug naar het hek en sluit het achter mij. Wanneer ik mijn weg weer volg over het pad, hoor ik het geluid van enkelbelletjes achter me. In hetzelfde ritme als mijn voetstappen. De weg lijkt ineens niet meer zo lang.